Tentoonstelling Historische Kring laat carnaval Laerendonck herleven

De Historische Kring Karen (HKL) heeft in zijn centrum de Lindenhoeve een tentoonstelling over carnaval ingericht. Veelkleurige kostuums, carnavalsmutsen, vlaggen, versieringen, proclamaties, krantenknipsels en plakboeken beheersen de ruimte. De expositie is samengesteld door HKL-bestuurslid Thijmen van der Zwaan, die zelf lid geweest is van carnavalsvereniging de ‘Geitenbreiers’. Hij kreeg hulp van mensen die spullen, foto’s en plakboeken beschikbaar hebben gesteld, zoals Bep Bon van de ‘Onafhankelijke’ en Ria Calis-Vos van de stichting Samen Mens, die bestaan heeft van 1975 tot 2000 en vaak samenwerkte met de Geitenbreiers.

‘Dit waren fantastische avonden, er werd door de gasten nog lang over nagesproken. De samenwerking met de stichting Samen Mens, onder leiding van Ria Calis-Vos, en de Carnavalsvereniging de “Geitenbreiers” was geweldig. Het was dus niet alleen feesten, maar ook een groot sociaal gebeuren. De “Geitenbreiers” waren ook actief in Johanneshove, de Stichtse Hof, Theodotion en Julianaoord.’ Zo luidt een tekst uit een plakboek met foto’s over het carnaval, zoals dat in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw gevierd werd in Laerendonck, de naam van Laren in carnavalstijd.

Behalve de Geitenbreiers, met verschillende prinsen Oelepetoet, had Laren ook de ‘Onafhankelijke’, de ‘Rommelpotters’, de ‘Bierklinkers’, de ‘Dorstige Duif’ en de ‘Blokhutters’.

De Onafhankelijke kwam bijeen in de Boerenhofstede, totdat die in 1968 afbrandde (de plek waar nu Loetje zit).

De Rommelpotters kwamen voort uit voetbalvereniging LVV. Na de fusie van LVV met LFC stopten de Rommelpotters en gingen ze samen met de Bierklinkers.

De Dorstige Duif ontstond uit postduivenvereniging de ‘Zwaluw’.

De Blokhutters waren een initiatief van speeltuinvereniging ‘Ons Genoegen’.

Van al die verenigingen is nu alleen nog een nieuwe ‘Onafhankelijke’ over. De Geitenbreiers werden een paar jaar geleden opgeheven.

De geschiedenis van de Larense carnavalsverenigingen herleeft nu in de Lindenhoeve.

De Lindenhoeve is geopend op zaterdagen van 14.00 tot 16.00 uur en elke derde donderdag van de maand van 19.00 tot 21.00 uur.

--------------

Foto-onderschrift: Impressies van de carnavalstentoonstelling in de Lindenhoeve

Geert Buurke te gast bij heren van Sociëteit Jan Hamdorff

Herensociëteit Jan Hamdorff bestaat zestig jaar. Reden voor deze in 1959 opgerichte sociëteit, voortzetting van het ‘Kroegje’ in Hotel Hamdorff, om de ‘Buurke-plaquette’ van de Historische Kring Laren (HKL) te lenen. Deze gipsen plaquette met een afbeelding van Geert Buurke, in 1928 de opvolger van Jan Hamdorff (die 50 jaar hoteleigenaar is geweest), is in 2016 in het bezit gekomen van de HKL. Omdat het voorwerp nogal kwetsbaar is, hebben Pim en Kees, Snoeij en Snoeij, er op verzoek van de HKL een lijst omheen gemaakt. Op die manier kan Geert Buurke rustig een poosje de gast zijn van de heren van de sociëteit (www.societeithamdorff.nl).

De oprichting van Sociëteit Jan Hamdorff is in 1959 geïnitieerd door een zoon van Geert Buurke, Johan. Deze Johan Buurke stelde op donderdagen het Kroegje exclusief voor de Sociëteit Jan Hamdorff beschikbaar. De sociëteit leidde daar een bloeiend bestaan, totdat Hotel Hamdorff zijn deuren sloot. Na wat omzwervingen is de Sociëteit Jan Hamdorrf nu gevestigd in haar eigen pand aan de Drift.

De plaquette met Geert Buurke erop werd in 1953, toen Buurke 25 jaar eigenaar was van Hotel Hamdorff, waarschijnlijk gemaakt in opdracht van het personeel. Zoon Johan had toen de dagelijkse leiding van het hotel. Een andere zoon, Jasper, had de dagelijkse leiding in Gooiland te Hilversum. Ook Kasteel Hooge Vuursche behoorde bij het horeca-bezit van deze familie.

Via allerlei omzwervingen is de gipsen plaquette in handen gekomen van Boedelmakelaar Eric Branger. Hij besloot de plaquette op 10 juni 2016 aan toenmalig HKL-voorzitter Antoinetty van den Brink te overhandigen.

-------------

Foto:

HKL-voorzitter Bas Holshuijsen (rechts) leent de Buurke-plaquette aan Eric Schellekens (links) en Douwe van Linge (midden), beiden van Sociëteit Jan Hamdorff.

Boekbinder in Lindenhoeve

Wie een oud, uit elkaar gevallen boek bezit en graag wil dat het er weer netjes uit komt te zien, kan zaterdagmiddag 16 februari terecht in de Lindenhoeve, het centrum van de Historische King Laren (Burgemeester van Nispenstraat 29, Laren).

Boekbinder Cok de Zwart uit Baarn, die voor de Historische Kring veel bindwerk heeft gedaan, zal op zaterdag 16 februari 2019 in de Lindenhoeve aanwezig zijn.

Belangstellenden die graag willen dat hun oude boek fraai wordt opgeknapt, kunnen dan bij hem terecht. Hij kan ook ander bindwerk doen, zoals inbinden van tijdschriften en dergelijke.

De Zwart zal mensen die bij hem in de Lindenhoeve komen vertellen wat hij aan het boek kan doen. Hij spreekt met ze af wat het gaat kosten en laat daarna weten wanneer het klaar is.  Hij gaat niet inbinden ter plekke. Hij neemt de boeken mee om in te binden en maakt met de mensen een afspraak wanneer hij ze komt brengen of dat ze de boeken komen halen.

De Lindenhoeve is op zaterdagmiddagen geopend van 14.00 uur tot 16.00 uur.

Voordracht over Sint Janskerkhof en middeleeuwse ideeën leven na de dood

Hoe dachten de bewoners van het Gooi in de Middeleeuwen over het leven na de dood? Waarom cremeerden onze voorouders hun doden en gingen ze vanaf het begin van de achtste eeuw over tot begraven?
Deze en nog veel meer vragen komen aan de orde in een voordracht “Het Sint Janskerkhof en middeleeuwse ideeën over leven na de dood” die dr. Henk Michielse, als historicus en sociale wetenschapper actief voor historisch genootschap “Tussen Vecht en Eem”, op donderdag 15 november 2018 om 20.00 uur zal houden in De Lindenhoeve, centrum van de Historische Kring Laren (HKL), Burgemeester van Nispenstraat 29, Laren.
De toegang is gratis voor iedereen. Inloop kan vanaf 19.30 uur.

De voordracht zou eerder gehouden zijn op 28 februari, maar kon toen wegens ziekte van Michielse niet doorgaan.

In de inleiding van Michielse komen verschillende thema’s aan de orde. Wat waren de “heidense” opvattingen en praktijken rond de dood? Waar komen de christelijke concepties rond dood en begraven vandaan? Hoe dachten de vroegmiddeleeuwse christenen over dood en begraven? Hoe zag de laatmiddeleeuwse katholieke memorie-cultuur er uit en hoe stond de Reformatie tegenover dood en begraven? En: wat betekende het Sint-Janskerkhof?

Voorkeur Walhalla
Michielse vertelt in zijn inleiding dat de Friezen die in het Gooi woonden niet zonder slag of stoot katholiek werden. Volgens de legende stond hun koning Radboud op het punt gedoopt te worden, toen hij hoorde dat zijn voorouders eeuwig zouden moeten branden. Radboud zag van de doop af. Hij gaf de voorkeur aan het Walhalla waar zijn dappere familie eeuwig op varkensvlees met wijn zou worden onthaald. 
Het duurde een paar eeuwen, maar toen realiseerde de Kerk zich dat er meer zou moeten zijn dan een laatste oordeel met maar twee mogelijke uitkomsten: Hemel of Hel. Paus Innocentius IV introduceerde in 1254 het Vagevuur, een briljant concept. Het betekende niet alleen dat er meer hoop was voor de zondaar, maar het leverde de kerk ook geld op. Michielse laat aan de hand van ettelijke voorbeelden zien hoe de katholieke leer en gebruiken geleidelijk vorm hebben gekregen. Hij geeft zo een goed beeld van het denken over de dood van de vroege bewoners van Laren. Die Laarders werden in die tijd al begraven op het kerkhof op het Laarderhoogt, dichtbij de relieken in de Sint Vituskerk. Dat kerkhof is later Sint Janskerkhof gaan heten.
In de 16^e eeuw veranderde er veel. Het dorp was verschoven naar de Coeswaerde en de Reformatie deed zijn intreden. De katholieken mochten hun eredienst niet meer in het openbaar uitoefenen, maar in Laren en de andere dorpen, vooral op het Sint-Janskerkhof vonden ze er wat op; wat de predikanten “paepse stoutigheden” noemden.

Katholiek en  protestant

Dr. Henk Michielse werkte als hoofddocent aan de Universiteit van Amsterdam en is sinds 2000 actief voor het historisch genootschap Tussen Vecht en Eem, onder meer als voorzitter en hoofdredacteur. Daarnaast was hij ook coördinator van het onderzoeksproject “Katholiek en protestant”, dat in 2013 werd afgesloten met het boek Geuzen en papen – katholiek en protestant tussen Vecht en Eem 1550-1800 (400 pagina's, geïllustreerd, Uitgeverij Verloren).

Steven Weinberg: ‘Boek voor mensen die willen weten hoe het een halve eeuw geleden was’

‘Wat ik vertel is niet DE geschiedenis van Laren, maar het is wel MIJN geschiedenis.’

Zo begon de in 1946 in Laren geboren bioloog Steven Weinberg op 25 oktober in historisch centrum De Lindenhoeve zijn voordracht over het boek ‘De Merken’, waarvan in Kwartaalbericht 144 het eerste hoofdstuk ‘Raleigh’ werd gepubliceerd. Daarin stond om welke reden Steven zichzelf ‘het meest gewenst kind van Europa’ noemt: zijn ouders, Edgar Weinberg en Ella Meijer, waren Joodse onderduikers die de Tweede Wereldoorlog met al zijn leed en ellende hadden overleefd. In ‘Raleigh’ vertelt Steven dat zijn moeder getrouwd was met Kurt Schöndorff, maar dat die Auschwitz was omgebracht. Edgar Weinberg kwam haar dat na de oorlog, in Laren, vertellen. Waarna zij bij elkaar bleven.

Het werd een boeiende avond in een met ongeveer 55 toehoorders volle Lindenhoeve. Steven begon met een luchtfoto van Laren uit 1946, waarop voor hem belangrijke plekken waren aangegeven, zoals het ouderlijk huis Drift 27 (nu 35) en de Montessorischool (waarvan hij nog enkele klasgenoten kon verwelkomen). Ook zijn oudere broer Rolf Schöndorff was er. ‘Wij waren een gelukkig gezin, ik ben liefdevol opgevoed,’ zo zei Steven, die vervolgens vertelde waarom hij de bundel met jeugdherinneringen geschreven heeft: ‘Vooral: omdat ik het niet kon laten. Toen ik eenmaal begonnen was, doken steeds meer episodes uit mijn geheugen op, die elkaar verdrongen om óók opgeschreven  te worden.

Wie ze wil lezen? Dat weet ik niet. Ik hoop mijn beide zoons, Olivier en Yann. Dit is een soort van “culturele erfenis” die ik ze graag meegeef, net zoals ik van mijn vader diens herinneringen op papier dierbaar koester. Ik hoop hiermee een familietraditie voort te zetten. Ik heb ze ook opgeschreven voor mijn broer Rolf, de enige nog levende getuige van die gelukkige jaren aan de Drift in Laren.

Zijn de verhalen buiten mijn eigen gezin van enig belang? Wellicht niet. Ik kan daar moeilijk over oordelen. Is het misschien iets voor inwoners van Laren die willen weten hoe het daar meer dan een halve eeuw geleden was? Of voor nostalgische ouderen en nieuwsgierige jongeren, die iets willen horen over dat recente verleden zonder TV, mountainbikes en supermarkten? Toen er alleen nog maar op een onbegrijpelijke wijze geluid (nog geen beeld) uit een radio kwam waarvan de buizen eerst moesten opwarmen. Toen je (als je geluk had!) een tweedehandsfiets van de firma Kreisel kreeg, met houten blokken op de trappers geschroefd als je benen nog wat kort waren. Toen de vis nog van de visboer kwam, de kaas van de melkboer, het brood van de bakker, de aardappelen van de groenteman, het gehakt van de slager en de suiker van de kruidenier. Al die kleine, gezellige winkels, waar je op je beurt moest wachten en waar je dan vriendelijk bediend werd en die nu verdwenen zijn…

Toen er nog geen voorlichting was en alles geheimzinnig was. Maar je werd er niet minder verliefd om…

Toen er nog geen game-boys, computerspelletjes en homevideo’s waren. Toen we nog tikkertje, ganzenbord en mens-erger-je-niet speelden. En toen we nog boeken lazen. Uit de bibliotheek.

Ja, voor díe mensen is dit boek! Voor diegenen die nog boeken lezen,’ aldus Steven.

Hij las, voorzien van korte inleidingen, fragmenten voor uit verschillende hoofdstukken van het boek, vrolijke en minder vrolijke. In het komende Kwartaalbericht 146 worden enkele fragmenten gepubliceerd

Bestellingen

‘De Merken’ (€ 19,95 + € 5 verpakkings-en verzendkosten) is te bestellen door een mailtje te sturen naar Steven Weinberg: steven4cv@hotmail.com. Of via zijn website: www.weinberg.lu/romans (boek nummer 10).

In De Lindenhoeve (open ‘s zaterdags van 14.00 – 16.00 uur en elke 3^e donderdag van de maand van 19.00 – 21.00 uur ) zijn enkele exemplaren te koop zo lang de voorraad strekt.