Home HKL

Posts tonen met het label Anton Kos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Anton Kos. Alle posts tonen

maandag 1 februari 2016

Erfgooiers en hun gemene gronden - Deel 11: Intermezzo: Hendrik Smit versus Ryan Bundy

‘Ryan Bundy stapt uit zijn tractor, zet zijn cowboyhoed recht, en stampt de modder van zijn laarzen. Hij wandelt over het erf van zijn boerderij. Er liggen hooibalen, kippen scharrelen rond. In een hoek roest een oud gasfornuis weg. “Deze boerderij” zegt hij ‘‘is de meest vrije plek op aarde’’ en (…) ‘‘wie ons komt vertellen wat wel en niet mag, riskeert een burgeroorlog. Elk moment kan die oorlog weer beginnen.’’ Zo begint een NRC-artikel (5 januari 2016, 10-11) over 150 ‘vrije’ boeren uit het Amerikaanse Oregon die in het eerste weekend van 2016 een federaal overheidsgebouw bezetten. Gewapend en met proviand. Het conflict met de federale overheid draait om het grasland rond de boerderij van de Bundy’s. Ze weigeren belasting voor het gebruik te betalen en menen dat het weidegebied van hun is, waar de overheid niets over te zeggen heeft. Met alle slagen om de arm en met het risico op anachronistische interpretaties, zag ik toch enkele overeenkomsten met een rampzalige gebeurtenis en de gevolgen ervan in het Gooi van 1903.

Noot redactie: op pagina 26 staat foutief 'De toegesnelde pastoor diende de Blaricummer Hendrik Smit...'. Dit had uiteraard moeten zijn: 'De toegesnelde pastoor diende de Laarder Hendrik Smit...'





Lees het complete artikel in Kwartaalbericht 135, te koop bij de Historische Kring Laren, of wordt lid en ontvang uw gedrukte exemplaar 4 keer per jaar thuis.

vrijdag 30 oktober 2015

Erfgooiers en hun gemene gronden


Deel 10: De haas van Vos

Erfgooiers en hun gemene gronden

Een zekere Harmen Vos (1844-1919) uit Laren schoot op 18 november 1898 een haas op Gooise grond die aan de Kroon was verpacht. Hij kreeg prompt een bekeuring wegens stroperij, terwijl het nota bene zijn taak was om er als onbezoldigd veldwachter op toe te zien dat er niet zonder vergunning gejaagd werd. Harmen was boos. Hij jaagde immers als erfgooier op eigen grond en een vergunning was daarom niet nodig geweest. Bovendien had het bestuur van Stad en Lande het jachtrecht niet zonder toe- en instemming van een meerderheid van erfgooiers mogen verpachten. De zaak kwam voor het kantongerecht.
Anton Kos

Lees het complete artikel in Kwartaalbericht 134, te koop bij de Historische Kring Laren, of wordt lid en ontvang uw gedrukte exemplaar 4 keer per jaar thuis.

vrijdag 21 augustus 2015

Erfgooiers en hun gemene gronden




Deel 9: Winst door verlies

Erfgooiers en hun gemene gronden

Door de namenlijst uit 1708 en de kaart uit 1723 wist men wie de erfgooiers waren en waar hun gemene gronden lagen. Maar nog steeds wilde de overheid het liefst van ze af, terwijl de erfgooiers aan hun gebruiksrechten vasthielden. ‘Another accident waiting to happen…’. Op een avond had de Hilversumse notaris Albertus Perk (1795-1880) een lumineus idee. Zowel de overheid als de erfgooiersorganisatie zou over bepaalde delen van Gooiland de exclusieve eigendom verkrijgen. Om een en ander te verduidelijken werd opnieuw een kaart vervaardigd (1843-45). En bij de verkopen van het deel dat de overheid in bezit kreeg, verschenen zogenoemde veilingkaarten (1837, 1843). 

Anton Kos

Lees het complete artikel in Kwartaalbericht 133, te koop bij de Historische Kring Laren, of wordt lid en ontvang uw gedrukte exemplaar 4 keer per jaar thuis.